Wschodnia Gruzja - motocyklowa wyprawa 7 dni
wyprawowe
motocykle enduro
Objazdówka
Namioty

Wschodnia Gruzja - motocyklowa wyprawa 7 dni

Gruzja – państwo położone na pograniczu Europy i Azji, w Kaukazie Południowym, stolicą Gruzji jest Tbilisi.
Obszar 69,7 tys. km2. Graniczy na północy z Rosją, na wschodzie z Azerbejdżanem, a na południu z Armenią i Turcją zaś zachodnią granicę kraju wyznacza wybrzeże Morza Czarnego

Teren w większej części górzysty. Północna granica państwa przebiega wzdłuż pasma górskiego Wielkiego Kaukazu
– najwyższy szczyt to Szchara (wierzchołek wschodni) – 5193 m n.p.m. Z kolei najbardziej znanym szczytem Gruzji jest Kazbek (5047 m n.p.m.),
leżący w pobliżu Gruzińskiej Drogi Wojennej.

Między Wielkim Kaukazem a Małym Kaukazem rozciągają się obniżenia, z Niziną Kolchidzką na czele. Zachodnią granicę stanowi wschodni brzeg Morza Czarnego; linia brzegowa słabo rozwinięta, brzegi na północy i południu urwiste, w środkowej części niskie.

Na terytorium Gruzji panuje klimat podzwrotnikowy, wilgotny w zachodnich regionach i kontynentalny na wschód od Gór Suramskich.
Ze względu na górzystość kraju klimat odznacza się silną piętrowością. Najwięcej opadów notuje się na stokach gór Mescheckich,
w pobliżu Batumi (nawet 4000 mm rocznie), zaś wyjątkowo suche są południowo-wschodnie krańce Gruzji (ok. 200 mm rocznie).
Wyraźną granicą klimatyczną w Gruzji są Góry Suramskie.

Południkowy przebieg tego pasma dzieli kraj na dwie niemal równe części: zachodnią o klimacie podzwrotnikowym morskim i wschodnią
o klimacie podzwrotnikowym suchym.

Na zachodzie rosną figi, palmy, laury, oliwki i inne rośliny śródziemnomorskie jak też kiwi; wpływ na hodowlę tych roślin ma łagodzące warunki klimatyczne
Morze Czarne. Cytrusy, granaty i tzw. hurmy (słodkie owoce pomarańczowe, rosnące na drzewach) rosną nawet na ulicach Tbilisi.
W dalszej części kraju wzdłuż Kaukazu rosną rośliny typowo górskie, potocznie zwane alpejskimi.
W całej Gruzji od tysiącleci rozpowszechniona jest uprawa winorośla a wina są znane na całym świecie.


Na początku wyprawy po Gruzji każdy uczestnik powinien wpłacić 250 EUR depozytu na pokrycie strat w przypadku uszkodzenia sprzętu. Na koniec wycieczki, jeśli nie będzie strat kwota wpłaty zostanie zwrócona.

Minimalna liczba uczestników to 2 osoby. Maksymalna liczba uczestników to 4 osoby. Cena wycieczki wynosi 1700 EUR dla każdego uczestnika.

Wycieczka motorem obejmuje:

  • Transfer z lotniska w Tbilisi, zakwaterowanie (Guest House). Za pokój jednoosobowy pobierana jest dodatkowa opłata
  • Wsparcie techniczne w dostępnych miejscach
  • Eskorta instruktora
  • Usługi przewodnika turystycznego
  • Motocykle Suzuki DR 650 SE
  • Pierwsza pomoc medyczna
  • Ewakuacja w przypadku zagrożenia


Cena nie obejmuje:

  • Wyżywienia
  • Paliwa
  • Napoje alkoholowe
  • Sprzęt bezpieczeństwa (kask, itp)


1Dzień 1: Tbilisi - Shatili

Krótki przejazd 40 km od Tbilisi do Jinvali Reservoir. Trasa Enduro rozpoczyna się od Zhinvali Water Reservoir do przełęczy Datvisjvari do Shatili (region Khevsureti).

Szatili znajduje się ok. 140 km na północ od Tbilisi. Miejsce to przypomina niesamowite dzieło architektury wykute w skale. Znajdujące się tam budowle to niepowtarzalny zabytek kultury ludowej pochodzący z początków średniowiecza. Najbardziej zdumiewające jest to, że zachował się on do chwili obecnej. Zespół składa się z około 60 wież, które łączą się ścianami lub pomostami. Całość tworzy zwartą, widowiskową fortecę.

2Dzień 2: Shatili - Mutso - przełęcz Datvisjvari - Akhmeta

Po śniadaniu jedziemy w kierunku Mutso, Jest to kompleks warownych budowli, składający się z 30 średniowiecznych domów warownych, 4 wież strażniczych oraz kilkunastu innych obiektów. Całość stoi na pionowym urwisku, nad wąwozem potoku Andakisckali. Orle gniazdo wyludniło się około sto lat temu z powodu zarazy czarnej ospy. Zatrzymujemy się tam na odpoczynek a następnie wyruszamy w stronę przełęczy Datvisjvari (2876 m n.p.m.), przez którą wytyczono szutrową drogę. Serpentyny są tu okazałe. Na przełęczy jest zimno, wieje wiatr i oczywiście rozpościera się przepiękny widok. Naszym dzisiejszym celem jest miasteczko Alaverdi. Tu zatrzymujemy się na nocleg. W Alaverdi znajduje się największa gruzińska katedra, Podobno jej założycielem był mnich Józef, jeden z „trzynastu ojców syryjskich” – założycieli chrześcijańskiego kościoła kaukaskiego. Za wysokimi i robiącymi wrażenie murami, w licznych budynkach wokół katedry mieszka episkopat kościoła gruzińskiego. Sama wielka katedra wewnątrz jest w dość pusta i surowa. Nie licząc kilku bardzo ciekawych i mocno zniszczonych fresków na ścianach. Wysokie kolumny podtrzymujące kamienne sklepienie sprawiają wrażenie, że sufit znajduje się tak wysoko, że ledwo widać jego szczegóły. Staraliśmy się uchwycić na zdjęciach surowy i bogato zdobiony charakter ścian świątyni, ale mocno nam w tym przeszkadzał mnich stojący przy drzwiach i pilnujący aby nie robił zdjęć. Katedra z zewnątrz wraz z wysoką strzelistą kopuła wyglądała trochę jak zrobiona z klocków, wykonanych z nowych równych bloków kamiennych. Najciekawiej cały kompleks wyglądał z szosy, na tle ciemnych gór. 

3Dzień 3: Akhmeta - Omalo (Park Narodowy Tusheti)

Opuszczamy malownicze Alaverdi. Jedziemy przez przełęcz Abano. Jest to najwyżej położona przednia przełęcz na całym Kaukazie. Niełatwo się tu dostać. Droga przez Abano do Omalo jest otwarta tylko przez 3 letnie miesiące i sklasyfikowana jako siódma najbardziej niebezpieczna droga świata! My jednak lubimy wyzwania więc jedziemy. W trakcie podziwiamy nieziemskie widoki. Zazwyczaj napotkani na przełęczy Gruzini zapraszają do zjedzenia tuszeckiego chaczapuri. Na nocleg dojeżdżamy do Omalo. Osada przez większą część roku (od października do maja) jest odcięta od świata. Drogi do niej otwierają się w maju, wtedy też wracają tutaj właściciele pensjonatów i pojawiają się turyści. Jesteśmy i my. Odpoczywamy. Nabieramy sił na kolejne dni podróży. 

4Dzień 4: Omalo - dolina Pirikita - Omalo

Dziś opuszczamy Omalo na cały dzień, ale wrócimy do niego na wieczór. Przemierzymy spektakularny górski szlak przez przełęcz Abano na wysokości 2926 m n.p.m. i łańcuch górski Pirikita. Oddziela on największe w regionie doliny Pirikiti i Gometsari Alazani. Następnie, pokonamy drewniane mosty nad rzekami, wąskie serpentyny żwirowych dróg na zboczach gór i kamieniste dukty wąwozów, przez które przetaczają się wody pobliskich wodospadów. Tutaj, odkryjemy pierwotny początek kaukaskiego raju na ziemi. Na nocleg wracamy do gościnnego Omalo.

5Dzień 5: Omalo - przełęcz Abano - Telavi

Kolejny dzień rozpoczynamy w Omalo. Opuszczamy je tym razem już definitywnie. Kierujemy się ponownie w stronę przełęczy Abamo. Na nocleg zatrzymujemy się w Telavi. Jest to stolica rozliczego regiony Kacheti. Główna arteria miasta, została wyremontowana ze środków pochodzących z Banku Światowego. Za czasów prezydenta Saakaszwilego Kachetia miała stać się drugą Toskanią. Zazwyczaj kojarzy się ona z Bałkanami, gruzińskim kiczem. Elewacje lśnią nowością, ale wystarczy przyjrzeć się z bliska, by dostrzec pęknięcia. Odnowiono jedynie fronty budynków.

6Dzień 6: Telavi - Tsiv-Gombori

Po sniadaniu opuszczamy Telavi. Jedziemy w kierunku Tsiv-Gombori. Jest to pasmo górskie będące odnogą Wielkiego Kaukazu. Dzieli Kachetię na dwie części. Góry Gomborskie sięgają wysokości 1900 m n.p.m. i rozciągają się na długość ponad 100 km. W południowej części pasma położony jest rezerwat naturalny Mariamdżwari. W Tsiv-Gombori spędzamy kolejną noc. 

7Dzień 7: Tsiv-Gombori - Jezioro Tbilisi - Tbilisi

Opuszczamy Tsiv-Gombori. Jedziemy w kierunklu Jeziora Tbilisi. Miejsce polecane jest głównie w okresie letnim a także późną wiosną i wczesną jesienią. Park jest piękny, a spacer po ścieżce wokół jeziora to wspaniała aktywność na świeżym powietrzu (3,5 km). Jest to także ulubione miejsce mieszkańców. Po odpoczynku nad wodą Jeziora udajemy się do stolicy, gdzie również zwiedzamy a następnie wsiadamy do samolotu. Kończąc naszą gruzińską przygodą wracamy do Polski.